![\"Meten\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/www.renekolsters.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/Meten-1024x768.jpg?resize=474%2C355\")
<\/p>\n<\/p>\n
Meten, mat, gemat…<\/em><\/p>\n Waar ik me de eerste weken van ons verblijf zorgen om maakte schijnt nu te lukken. De eerste praktische stappen tot een prikkelarme kamer zijn gezet. De kamer die hiervoor benoemd is wordt nu nog elke dag gebruikt (om kinderen te verschonen), maar daar schijnt niemand zich druk over te maken. Afgelopen donderdag ben ik met Asma, een dove begeleidster die hier op het instituut is opgegroeid, en Tamara, een Zwitserse vrijwilligster, naar de hoofdstad Amman gegaan om matten te zoeken die we tegen de muur kunnen bevestigen. Maar voordat dit mogelijk was hebben we veel gesproken en gebrainstormd. Informatie uitwisselen in dit land is niet zo gewoon als in Nederland. Informatie geeft macht en als je het deelt ben je het kwijt.<\/p>\n Gelukkig hebben Asma, Tamara en ik daar geen last van. We praten graag en helpen elkaar verder met vragen en idee\u00ebn. Wat onze communicatie wel interessant maakt is dat ik het in mijn beste Engels aan Tamara vertel en dat zij het vertaalt in gebaren naar Asma en andersom. En soms heb ik genoeg gebaren om het rechtstreeks met Asma te bespreken. Er is wel wat geduld voor nodig. De matten hebben we uiteindelijk gevonden in de Ikea.<\/p>\n Zo maf om de naam Ikea hier te horen…<\/em><\/p>\n Tussen de zorg voor de doofblinde kinderen door hebben we dus momenten gevonden om te overleggen. Dat lukt de ene dag beter dan de andere. De doofblinde kinderen hebben een hoop zorg nodig. En daarnaast begeleiden de dove studenten de doofblinde kinderen \u2018s middags ook weer. Dit loopt niet altijd vlekkeloos, maar als er begeleiding mist, kan ik inspringen. Dus voordat ik op de afdeling kom weet ik eigenlijk nooit wat mijn taken zijn.<\/p>\n Niet alle kinderen zitten altijd even lekker in hun vel, met alle gevolgen van dien. Regelmatig loopt de spanning zo hoog op dat kinderen zichzelf of anderen bijten of slaan.<\/p>\n Gisteren zou ik mijn definitieve plan met ze doorspreken, maar dat werd niet mogelijk doordat \u00e9\u00e9n van de jongens zich verzette en alles kapot wilde slaan wat hij tegen kwam. Bezweet zat hij uiteindelijk op de bank met alle kussen om hem heen. Op deze momenten is overleg niet\u00a0mogelijk maar wordt wel erg duidelijk hoeveel behoefte er is aan een zachte, rustige kamer.<\/p>\n Naast Asma en Tamara zijn hier nog zo\u2019n 15 mensen werkzaam, inclusief leidinggevende. Ik heb geen idee wat zij van onze idee\u00ebn vinden. Ze zeggen me vriendelijk gedag, maar vragen eigenlijk nooit wat we nu uitspoken. Niemand heeft kritische vragen en ze laten me lekker m\u2019n gang gaan. Met dit in mijn achterhoofd ben ik zelf op onderzoek uitgegaan en heb ik een opslagruimte gevonden die iedereen vergeten was. Deze ruimte leek mij meer geschikt dan de ruimte die we oorspronkelijk benoemd hadden. En na overleg met de directeur en een bezoekje aan de \u2018sleutelmaker\u2019 (de ruimte was op slot) had ik echt het gevoel dat ons plan uitgevoerd kon worden.<\/p>\n Even gevoel krijgen bij het idee…<\/em><\/p>\n Met een aantal jongens van de beroepsopleiding hebben we de kamer leeggemaakt. Ik heb spullen ingepakt en zij hebben de zware spullen een andere plek gegeven. De berekeningen zijn gemaakt en de timmerman is aan het werk gezet. Maandag gaan we de rest van de matten halen.<\/p>\n We zijn nu voornamelijk bezig met uitproberen. Wat werkt niet en wat slaat aan? Met mijn schoonouders zijn snoezelspullen meegekomen die besteld zijn vanuit het geld dat we hebben opgehaald. De zwaartedeken is meteen de volgende nacht ingezet voor Kawthar die elke nacht maar 3 uurtjes slaapt en \u2019s nachts erg onrustig is.<\/p>\n De doofblinde Kawthar geniet van het sop tijdens ‘massagetijd’<\/em><\/p>\n De blacklight heeft bijvoorbeeld nog niet het verwachte resultaat opgeleverd. Maar omstandigheden waren nog niet ideaal. Vandaag hebben we ook de aromatherapie uitgeprobeerd in ons huis. We hadden dus een rustige zondag ;-). Het trilkussen en de bijbehorende versterker staan nog ingepakt \u2013 tot grote frustratie van Ren\u00e9 \u2013 maar hier in Jordani\u00eb nemen we de tijd voor dit soort dingen… Nog 3,5 maand te gaan.<\/p>\n Tanja<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Meten, mat, gemat… Waar ik me de eerste weken van ons verblijf zorgen om maakte schijnt nu te lukken. De eerste praktische stappen tot een prikkelarme kamer zijn gezet. De kamer die hiervoor benoemd is wordt nu nog elke dag gebruikt (om kinderen te verschonen), maar daar schijnt niemand zich druk over te maken. Afgelopen … Lees verder Meten, mat, gemat<\/span> ![\"Ikea\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/www.renekolsters.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/Ikea-1024x768.jpg?resize=474%2C355\")
<\/p>\n![\"Matten\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/www.renekolsters.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/Matten-768x1024.jpg?resize=474%2C632\")
<\/p>\n![\"KawtharInHetSop\"](\"https:\/\/i0.wp.com\/www.renekolsters.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2015\/03\/KawtharInHetSop-768x1024.jpg?resize=474%2C632\")
<\/p>\n